Making vintage bags: recensie

'Making Vintage bags' is de gouden schatkist die ik vond op Bol.com. Klinkt wel een beetje overdreven, maar ik meen het echt.  Wat een mooi boek en wat een schatjes van tasjes!
Het boek biedt 20 naaiprojecten voor tasjes voor beginners tot en met gevorderde naaisters, met werkbeschirjving en patroon dat je kan kopieëren (en vergroten!)
Maar het leuke van het boek zit toch echt in de ontwerpen die naar tijdsperiodes zijn ingedeeld.

De tijdsperiodes:

De tasjes worden ingedeeld in periodes waarin ze populair waren:

• de jaren twintig 
• de jaren dertig
• de jaren veertig
• de jaren vijftig

(van de vorige eeuw uiteraard...)

Op de pagina's van de inhoud zien we een mooi overzicht waarin de tasjes per periode zijn ingedeeld en een vrouwelijk naam hebben zoals: Grace, Rose, Dorothy, Peggy en nog meer mooie klinkende namen.

Hierna volgen vele pagina's over naaitechnieken, hoe je de patronen maakt, basis-steken (met de hand), alles over geschikte stoffen en tassen-onderdelen.

Daarna volgen de tasjes één voor één met prachtige foto's en werkbeschrijvingen middels foto's.

Wat opvalt is dat er erg veel met de hand wordt genaaid.  Wees hier dus wel van bewust, want als je hier geen fan van bent, dan zal het een beetje tegenvallen. 

Foto's van eigen tasjes (niet uit het boek).

Extra's:

Het boek 'Making Vintage Bags' biedt ook vele extra's zoals hoe je bijvoorbeeld een strik maakt, hoe je een applicatie tekent en hoe je van zijde stof roosjes maakt. Allemaal tierlantijntjes die mooi bij de tasjes passen zondar dat het op overdaad of te veel op bling-bling lijkt. 

De tasjes zijn sophisticated, stijlvol en tijdloos in de zin van hun schoonheid en vakwerk. Het zijn zeker geen moderne tasjes maar desalniettemin mooie hebbedingentjes, eigenlijk beter gezegd: juweeltjes! .  Voor naaisters is het bovendien heel leerzaam want je beseft maar weer eens hoe zuinig men vroeger met stoffen en materialen was.  Van ieder restant stofje werd weer een mooi tasje gemaakt!  Je hebt dan ook absoluut niet veel stof nodig en de meeste accessoires kun je zelf maken.

Clara

Clara is echt mijn favoriet!  Wat een mooi tasje en wat een prachtig handwerk.  Toch valt het enorm mee om dit tasje na te maken.  Ik heb gebruik gemaakt van geborduurde, fluwelen stof en een zijde voering. Daarnaast zelf de handvaten gemaakt van kraaltjes en ijzerdraad.

Het is niet echt een tasje om veel spullen in mee te nemen of om zomaar te dragen. Meer een museum-stukje om op te hangen of ergens neer te leggen in de slaapkamer of de naai-studio.
Voor toekomstige Vintage ;>)

Mocht je het tasje wel willen gaan dragen, dan zijn grote houten ringen beter geschikt als handvaten. Die kun je bij iedere stoffenwinkel kopen onderd e categorie: tassen-fournituren.

Vivien

Vivien is ook een tasje dat niet echt handig is om te dragen, omdat het handvat of hengsel anders zit dan we gewend zijn.  Het werd gebruikt om over éen arm te dragen.
Het is wel een schttig tasje voor kinderen om mee te spelen of om barbie-spulletjes in te doen.  Vandaar ook het borduursel van de hond erop.

Een snoepje en erg leuk om te maken!

Virginia

Tot slot Virgina.  Een tasje dat best je iets moderner kan maken door in plaats van het handtas een hengels te maken zoals onderstaande foto.  Maar just dat handvat is toch, achteraf gezien, het mooiste van het tasje en past er gewoon erg goed bij.
Het is wel een leuk voorbeeld van hoe je vanuit de basis weer iets totaal anders kan maken.

Conclusie Making Vintage Bags:
Een schatkist aan informatie als je van vintage houdt!  De tasjes zijn allemaal erg leuk en mooi. Keuze-stress gegarandeerd want je zou ze allemaal wel willen maken!

Ook al hebben ze niet echt een doel of zul je ze niet snel gebruiken, het zijn ontzettend leuke naaiprojecten en je kunt je restanten stof er mooi voor gebruiken.

Zie het maar als lekker oefenen met je naaitechnieken en even teruggaan in de tijd. Heel leerzaam!  En ik durf te wedden dat je hierna nooit meer zomaar iets weggooid. Je zal denken: "...maar hier kan ik nog een tasje van maken...!"

Voor wie, wat en waarom?  Misschien voor een ander, voor een nichtje, buurmeisje, theather-gezelschap, fotoshoot of om op te hangen in de naaistudio!

En nu we toch ineens nostalgisch worden, hier een column:

Oma's ooievaarsschaartje

Mijn oma stierf toen ik een jaar of tien was.  Ik kan mij niet zoveel herinneren van mijn oma. Ze moet een hele lieve vrouw zijn geweest, én sterk! Haar katholieke gezin was groot en de zoons waren in de meerderheid. Zie die maar eens allemaal onder de duim te houden. Dat lukte haar echter met gemak!

Ik denk vaak aan haar. Mijn leven is totaal anders dan dat van haar, behalve een ding: onze creatieve hobby's. Zij borduurde, haakte en breide. Ik maak kleding. En dat is niet de enige reden waarom ik vaak aan haar denk. Het komt voornamelijk doordat ik iets van haar heb, dat ik dagelijks gebruik: haar ooievaarsschaartje! 

lees hier verder