Vanaf morgen valt er bij iedereen een officiële folder op de mat: praktische adviezen om ons staande te houden in tijden van nood. Situaties zonder elektriciteit, zonder moderne gemakken — situaties waarin we plotseling ervaren hoe afhankelijk we zijn geworden van dat stille zoemende stopcontact aan de muur.

Het is een vraag die ik regelmatig krijg: “Hoe kom jij toch aan al die prachtige foto’s voor jouw blogs en reviews?” Voor veel (fashion en naai-)bloggers blijkt het een uitdaging om goede, rechtenvrije beelden te vinden. Ik deel graag mijn eigen werkwijze en de bronnen waar ik met vertrouwen gebruik van maak.

Ontmoet Adam & Eva—ja, die Adam en Eva, maar dan zonder zondeval en mét een betere garderobe. (En nee, ze hebben niet van de appel gegeten… ze zijn gewoon te druk met poseren voor je vintage schatten.)
Eerlijk is eerlijk: die foto is vragen oproepend, maar zo is het leven. Deze etalagepoppen zijn mijn trouwe atelier-maatjes. Ze zijn geduldig (meestal), koppig (altijd) en vallen af en toe om (zwaartekracht is een strenge criticus). Maar een hoofdloze buste? Saai. Deze twee maken elke outfit stralen alsof het een catwalk is in een kringloopwinkel.

En duurzaam? Absoluut! Adam en Eva reizen de wereld over—van Parijs tot de jaren ‘70—zonder ook maar één stap buiten mijn atelier te zetten. Geen jetlag, alleen pure veelzijdigheid. en fascinerende Time-travellers!

Oh, en voor de duidelijkheid: nee, ik ben niet echte mini. Ze staan gewoon op een handig rolplateau, want zelfs etalagepoppen verdienen een podium. (Grappig bedoeld, natuurlijk.)

Mijn hart maakt een sprongetje als ik een oud naaipatroon vind – vooral als het om een klassiek Chanel-jasje gaat. Er is iets bijzonders aan die vergeelde vellen papier, soms met potloodkrassen van een vorige eigenaar, alsof ze fluisteren: “Maak mij weer tot leven.” Ik ben dol op vintage naaipatronen, of ze nu uit de jaren ’50, ’60 of ’70 komen. Ze voelen als kleine schatten, vol verhalen en vakmanschap.
En ja, soms zijn ze echt goud waard – maar niet altijd om de redenen die je denkt.

Over rust, eenvoud en het geluk van creëren met naald en draad.

De laatste tijd horen we steeds vaker over nieuwe manieren om rijkdom te definiëren. Niet langer draait het alleen om geld, bezit of status, maar om tijd, rust en betekenis. Rijkdom wordt steeds vaker omschreven als “een vrije ochtend zonder haast”, “een goede nachtrust”, “fijne vrienden om je heen” of “de natuur vlakbij”.

De oude definities van rijkdom – een groot huis, een dure auto of een volle kledingkast – verliezen hun glans. Misschien komt dat doordat we beseffen hoe kostbaar onze tijd is, en hoe snel het leven voorbijgaat. Onsterfelijkheid is niet te koop, en geluk evenmin.